معرفي شوشتر
    شوشتر شهري با تاريخ 6 هزار ساله و سابقه شهر نشيني بيش از چهار هزار سال از معدود شهرهاي جهان است كه از قديم به همين نام كنوني از آن ياد شده است  .
   اين شهر در آستانه ورود به دشت ، از رشته كوه زاگرس واقع شده است  ، لذا كوه ، دشت و  رودخانه در شوشتر با يكديگر تلاقي دارند . اين شهرستان تا اواخر دوره پهلوي ، بعنوان مركز ولايت خوزستان ايفاي نقش مي نموده و بعد از آن با تغيير ساختار اقتصادي از مبناي كشاورزي به  صنعت نفت  ، مركزيت استان از اين شهر به اهواز منتقل گرديده است .
   جمعيت شهرستان بر اساس سرشماري سال 85 ، 187337 نفر بوده كه با رشد 6/1 % و مهاجرت پذيري از ساير شهرستانها اكنون بالغ بر 203 هزار نفر است و جمعيت شهر شوشتر 102 هزار نفر مي باشد .
  شهرستان داراي دو بخش مركزي و شعيبيه   ، 6 دهستان ، دو شهر ، 163 روستا ، 116 شوراي اسلامي شهر و روستا و رتبه اول ايجاد دهياريها را با 102 دهياري در سطح استان خوزستان دارا مي باشد .
     تعداد 956 شهيد ، 164 آزاده و 1984 جانباز و مقاومت مردم در مقابل حدود سي بار بمباران  در دوران دفاع مقدس و عدم تخليه شهر حاكي از ايمان محكم و وفاداري مردم شوشتر به آرمانهاي مقدس نظام جمهوري  اسلامي ايران است  .
   جمعيت دانش آموزي شهرستان 42 هزار نفر با نرخ با سوادي 3/87 %  , وجود 91 مسجد شهري ، 176 مسجد روستائي ، 63 حسينيه ، حاكي از توجه مردم شهرستان به علم و دين مي باشد .
   شهرستان با عنايت به وجود قدمگاه آقا صاحب الزمان ( ارواحنا له فداء ) بعنوان جمكران دوم كشور همواره پذيراي عاشقان و منتظران ظهور حضرت بطور هفتگي و علي الخصوص شاهد حضور جمعيت دهها هزار نفري در شبهاي نيمه شعبان از سراسر استان مي باشد .
  عبور  يك ششم آبهاي جاري كشور از شوشتر و وجود 000/110 هكتار زمين مستعد كشاورزي و اجراي پروژ ه هاي بزرگ آب و خاك كشوري ، 110 مزرعه پرورش ماهي با يك هفتم   توليدات ماهي هاي گرم آبي كشور ، موقعيت ممتازي را براي اين شهرستان بوجود آورده است .
  مسكن مهر شهرستان با تخصيص216 هكتار زمين و شروع عمليات احداث فاز اول در قالب 4000 واحد از اقدامات اساسي در شهرستان بوده است . 
   جاذبه هاي گردشگري شوشتر چنان قابل توجه است كه نمي توان به سادگي از كنار آنها گذشت . لذا بجهت اداي حق مطلب ، بطور مشروح و مصور آورده مي شود .
1- سازه هاي آبي  تاريخي ( شامل پل بندها ،  بندها ، پل ها وتاسيسات آبياري)
2- بناهاي مذهبي (شامل بقاع متبركه ،  مساجد ،  حسينيه ها و...)
3- بافت كهن شهري (شامل خانه هاي تاريخي ، حمامها ، سراها ، ساباط ها و...)
4- جاذبه هاي طبيعي (شامل مناظر طبيعي حاشيه رود كارون ، روستاهاي تاريخي و...)
سازه هاي آبي ، تاريخي :
شهرستان شوشتر با قريب صد بناي آبي تاريخي متعلق به ادوار مختلف  از بي نظيرترين شهرهايي محسوب مي گردد كه شاهكارهاي مهندسي آب در آن به منصه ي ظهور رسيده است. عبور رودخانه ي كارون به عنوان بزرگترين رودخانه ي دائمي ايران را مي توان عامل اصلي جذب تمدنها از ديربازدر اين شهر دانست . پل ها ، بندها ، پل بندها ، آسيابها ، قناتها ، آب انبارها ، دولابها ، تونلها ، كانالها و بالاخره نهرهاي طويل دستكندي كه كيلومترها طول داشته و وظيفه ي تامين آب مورد نياز ساكنين مسير خود را بر عهده داشته اند، از جمله جاذبه هاي اين شهرستان هستند.
از اين ميان 14 اثر به عنوان شاخصترين آثار ، توسط سازمان يونسكو در تاريخ 7/4/1388به عنوان دهمين اثر تاريخي جمهوري اسلامي ايران در فهرست آثار جهاني به ثبت رسيده اند. اين آثار عبارتند از:
بند ميزان – كلاه فرنگي – رود گرگر – پل بند گرگر – مجموعه آسيابها و آبشارها – بند برج عيار – بند خدا آفرين – قلعه سلاسل – نهر داريون – پل بند شادروان – پل لشكر – بند خاك  .
1- بند ميزان
  بند ميزان از بناهاي بسيار مهم در مجموعه بناهاي آبي تاريخي شوشتر است كه آغاز گر و عامل ايجاد حلقه ي آبي شوشترست. اين بند ، رودخانه كارون را پس از ورود به شوشتربه دو بخش با نسبت 4 به2 تحت عنوان شطيط (4دانگه)  و گرگر(2دانگه) تقسيم مي نمايد .

2-  برج كلاه فرنگي:
در امتداد بخش غربي بند ميزان ، برجي تحت عنوان  عمارت كلاه فرنگي بر فراز تپه اي مشرف به بند قرار دارد كه داراي پلان هشت ضلعي است . به گفته برخي مورخين بعنوان يك برج ديده باني براي نظارت بر كار ساخت بند احداث شده است . برخي نيز معتقدند شاخصي جهت اندازه گيري آب رودخانه و برخي ديگر آن را برج يادبود دانسته اند، همچنين مي توان گفت با توجه به اشرافي كه قلعه سلاسل بر آن داشته است احتمالاً ميل راهنمايي بوده كه ارتباط تنگاتنگي با قلعه نيز داشته است.

 

 

 

 

3- نهرگرگر :
رود گرگر يا مسرقان شاخه اي مصنوعي از رود كارون است كه در شمال شهر شوشتر توسط بند ميزان از رود كارون جدا مي شود و راه جنوب را در پيش مي گيرد. نهر گرگر يكي از بزرگترين نهرهاي دستكند در ايران است كه از محل جدا شدنش از رود كارون در شمال شوشتر تا پايان مسير خود كه باز هم به كارون مي پيوندد، مسيري حدود 100 كيلومتر را طي مي كند . دليل حفر نهر گرگر آبرساني از شمال شوشتر و از رود كارون به زمينهاي جنوبي شوشتر است.          
 4- پل بند گرگر :
پل بند گرگر بر روي نهرگرگر، در شمال محوطه آسيابها (آبشارهاي شوشتر) احداث گشته است كه علاوه بر عملكرد به عنوان سد، يكي از دروازه هاي مهم شوشتر بوده كه بخش شرقي شهر را به بخش غربي متصل مي نموده است. شالوده اصلي بند گرگر در دوره ساساني بنا شده است .
5- محوطه آبشارها و آسيابها: 
 مجموعه آسيابها و آبشارها ي شوشتر، در مسيررود گرگر و در جنوب پل بند گرگر قرار گرفته است.اين مجموعه محوطه اي به وسعت 5 هكتار را در بر مي گيرد كه با عناصري چون كانالها ، تونل ها وآسياب ها يك سازه هيدروليكي بزرگ را تشكيل مي دهد كه با هدف بهره گيري از قدرت نيروي آب جهت استفاده هاي صنعتي احداث گشته است وعلاوه بر آن از نظر طبيعي بواسطه ي برخورد شديد آب از فراز صخره ها بر سطح رودخانه،آبشارهاي مصنوعي و مناظر بي نظيري خلق كرده است.

 

 

 

 

 

  6-  پل بند برج عيار و نيايشگاه صابئين :
بند برج عيار در جنوب شرق شوشتر ، بر روي رود گرگر و پايين تر از محوطه آسيابها و آبشارها بصورت شرقي، غربي قرار گرفته است. اين بند از سازه هاي دوره ساساني در شوشتر است .
7- پل بند خدا آفرين (ماهي بازان) :
بند خدا آفرين در جنوب شوشتر بر روي رود گرگر و در اراضي شهر تاريخي دستوا قراردارد . اين بند مانند ديگر سازه هاي آبي شوشتر متعلق به دوره ساساني مي باشد . 
8- قلعه سلاسل (كهندژ شوشتر):
 قلعه سلاسل در شمال غربي شهر شوشتر واقع شده و كشيدگي آن از غرب به شرق مي باشد. شكل ظاهري آن به صورت بيضي نامنظم مي باشدكه از شمال و غرب بوسيله رود كارون (شاخه شطيط) و از جنوب و شرق بوسيله خندقي درگذشته احاطه مي شده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

وسعت كنوني قلعه در حدود 5/3 هكتار ست كه در مرتفع ترين بخش شهر بر روي بستر صخره اي واقع شده است. نهر داريون در ضلع شمالي قلعه از اجزاي مهم آن محسوب مي شود.
 (( حياطهاي مفصل و متعدد ، سربازخانه ها ، طويله ها ، حمامها ، شبستانها ، برجها ، باغچه ها و قورخانه( سرباز خانه) ، نقاره خانه ، حرم خانه ، آشپزخانه و قاپيهاي متعدد (دروازه ها) ، حوض هاي بزرگ ، حصار و خندق كه اكنون بيشتر آن ويران و ساختمانها بر هم ريخته شده است .)) (امام شوشتري،1331 :127)
9- نهر داريون:
   نهر داريون سومين شاخه از آب رودخانه كارون است كه در آبياري منطقه ميان آب نقش اساسي داشته است. سر دهانه نهرداريون در ضلع شمالي قلعه سلاسل قرار گرفته است. ايجاد كانال داريون را به دوره هخامنشي نسبت داده اند كانال داريون پس از خروج از زير بستر سنگي قلعه سلاسل مي گذردو ادامه آن در شمال پل بند لشكر بدوشاخه تقسيم ميشود.
10- پل بند شادروان:
پل بند شادروان درشمال غربي شهرستان شوشتر ،درجهت شمالي ،جنوبي بر شاخه اصلي رودكارون (شطيط) ساخته شده است . ين پل بند درگذشته يكي ازمهمترين دروازه هاي ورودي شهر نيز محسوب مي گرديده است .

 

 

 

 

قدمت پل را به دوران ساساني نسبت مي دهند و معتقدند اسراي رومي آن را ساخته اند.

11-  بند خاك :
    پل لشكر يكي از سازه هاي با اهميت بر نهر داريون است كه به عنوان پخشاب كاربرد داشته و عامل تقسيم آب به دو شاخه ي داريون و رقط است كه در ضلع جنوب غربي شوشتر مي باشد.
12- پل بند لشكر

 

 

 

اين پل كه از پل هاي دوره ساساني است  در جنوب شوشتر در كنار بقعه امام زاده عبدالله قرار دارد. ام آن از عسكر گرفته شده است.عسكر به معني كلمه لشكر مي باشد ظاهرا عسكر نام شخصي بوده كه در سده هاي نخستين اسلامي شهري را با همين نام در جنوب شوشتر ساخته است . و مردم شوشتر از طريق اين پل به سمت اين شهر مي رفته اند  اين پل داراي 13 دهانه بوده كه در حال حاضر 10 دهانه آن سالم بر جا مانده است.
بافت كهن و تاريخي شوشتر
       بافت قديم شوشتر را مي توان يكي از بافتهاي منسجم وتاحدود زيادي پويا در بافت هاي شهري ايران بحساب آورد . بافت قديم شوشتر كه پيرامون آن را آب فرا گرفته است مانند جزيره اي در وسط آب قرار دارد و تقريبا نيمي از مردم شوشتر در اين قسمت از شهر زندگي مي كنند . محدود بودن بافت قديم شوشتر در بين آب باعث شده تا ساخت و ساز در طول سالها و قرن ها در همين مكان فعلي و بر روي لايه هاي قديمي تر انجام شود  وگسترش بافت راكد بماند .بافت قديم ازطرف شمال ، شامل محله هاي شاهزيد ، كندال ، دلدل و اشكفتي - از طرف جنوب شامل پل خراطون و دكان شمس - از طرف شرق شامل محله هاي عباس ، عبو نو  و از طرف غرب به  محله هاي كوره و مناره ختم ميشود . در ميان اين محله ها و در مركز بافت نيز محله هايي مانند كوچه پهن ، سادات ،در خانه و بازار قرار دارند .
خانه هاي قديمي موجود در بافت قديم شوشتر را مي توان به سه دوره تقسيم كرد:
         دوره اول مربوط به اوايل قاجار و قسمتهايي از آنها مربوط به دوره هاي قديمي تر از اين دوره مي باشند كه تعداد اين قبيل خانه ها زياد نيست. و
دوره دوم مربوط به اواخر دوره قاجار مي باشد كه تعداد اين خانه ها در بافت كم نيست. دوره سوم خانه هاي ساخته شده در اوايل دوره پهلوي است كه از ويژگي اين خانه ها استفاده از طرحهاي جديد در تزئينات آجري ، استفاده از تير آهن ،و استفاده از آجر با ضخامت بزرگتر مي باشد . اين منازل را در بافت قديم شوشتر به وفور مي توان مشاهده كرد.
برخي از منازل شاخص در شهر شوشتر عبارتند از:
منزل امين زاده
منزل امين زاده در شمال شهرستان شوشتر در محله كوره واقع شده است.اين منزل داراي پلاني مستطيل شكل ميباشد كه ازسه طرف آن فضاي مسكوني قرار دارد .تاريخچه ساخت اين بنا به دوران قاجاريه برميگردد. اين منزل متعلق به شخصي به نام امين زاده معروف به امين التجار بوده كه به كار تجارت اشتغال داشته است . اين بنا به روش معماري سنتي با مصالح سنگ و گچ در يك طبقه و شيوه دوره ساز ساخته شده است. داراي هشتي ، اتاقهاي پذيرايي ، ،غرفه ها ، ايوانهاست.
تزئينات منزل از نوع آجركاري ،گچبري مشبك وحجاري بر روي پيشاني وروديها و ايوانها مي باشد.

 

 

 

 

 

 

خانه مرعشي
خانه مرعشي يكي از خانه هاي زيبا و ارزشمند در بافت قديم شوشتر است كه در سالهاي پاياني دوره قاجاريه توسط شخصي بنام سيد محمد حسن مرعشي ساخته شده است. اين خانه زيبا در حريم مجموعه آبشارها و مشرف به آن مي باشد .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خانه مستوفي
  مجموعه مستوفي يكي از كاملترين مجموعه هاي  بافت قديم شوشتر به شمار مي آيد اين مجموعه شامل ،پل،منزل،مسجدوحمام است.
منزل مستوفي داراي ويژگي خاص و تزئينات آجر كاري زنده و بديع تو سط ميراث كاري زنده و بديع فرهنگي مي باشد.

 

 

 

 

منزل دورقي
منزل دورقي  در ضلع غربي خيابان امام در محله دو خواهران در كوچه دورقي قرار دارد.
منزل دورقي از منازل قديمي شوشتر است كه به سبك معماري سنتي ساخته شده و متعلق به دوران قاجار است . نام دورقي برگرفته از نام مالك اين منزل است .
اين بنا از لحاظ معماري ومساحت از منازل شاخص بافت قديم شوشتر است كه داراي آجركاريهايي زيباوبديع است .

 

 

 

 

بناهاي مذهبي
شوشتر در گويش و اصطلاحات محلي به شهر «چهل پير» معروف است؛ زيرا در آن بقاع متبركه، امام زاده ها، مساجد و تكيه هاي بسياري به چشم مي خورد.
مسجد جامع شوشتر
 مسجد جامع يكي از ديدني ترين مساجد ايران است، از كتيبه هاي آن چنين استنباط مي شود كه خلفاي عباسي در زمان امام حسن عسگري(ع) به ساخت آن اقدام كرده و پس از آن تكميل و ترميم شده است. بناي اين مسجد متعلق به خليفة 13 عباسي المعتز باالله است اين مسجد در قرن سوم هجري پايه گذاري شده و .سبك معماري مسجد به شيوة شبستاني است كه سقف شبستان آن بر 53 ستون سنگ تراش با طاق بلند رومي و نقش لچك بر روي آن، استوار است.

 

 

 

 

 اين مسجد با ستون ها و طاق هاي موسوم به رومي، تأثير فرهنگ ديرينه ايران و معماري محلي منطقه را با سقف ها، گچبري ها، كنده كاري ها، مناره ها و آجركاري هاي پرنقش برگرفته از فرهنگ اسلامي در قالبي ارزشمند و زيبا نشان مي دهد.
امامزاده عبدالله
از ديگر بناهاي مذهبي با ارزش  مي توان ازبقعه امامزاده عبدالله نام برد كه يكي از زيباترين بناهاي تاريخي شوشتر بر بالاي تپه اي مشرف بر شهر مي باشد كه مشتمل بر صحن  ،  ايوان  ورودي ، رواقها ، حرم ، گنبد، گلدسته ها ، ضريح ، تزئينات معماري و كتيبه هائي استكه در دوره هاي  مختلف مورد مرمت و بازسازي قرار گرفته اند. با توجه به اسناد تاريخي ، بناي اوليه بقعه  از آثار دوره المستنصربالله خليفه عباسي است كه در  قرن هفتم هجري (629 ه.ق) تجديد بنا گرديده است. بنا شامل كتيبه هاي زيباي سنگي و گچبري هايي به سبك سلجوقي و صفوي  بوده  كه نمونه  زيباي آن گچبري سر در و  سقف ايوان  ورودي مي باشد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بقعه براء بن مالك انصاري
    بقعه براء بن مالك انصاري از ديگر بقاع شوشتراست كه در واقع قديمي ترين مقبره اسلامي در ايران به شمار مي رود. قابل ذكر است او يكي از صحابه دلاور پيامبر بود كه هنگام فتح شوشتر كشته شد و آرامگاه او در شمال شهر مقابل قلعه سلاسل قرار دارد.
جاذبه هاي طبيعي و روستاهاي تاريخي
 1-  سواحل رودخانه كارون و شعبات آن
سواحل رودخانه كارون – بيشه زار ها  - پل كابلي و كوههاي اطراف شوشتر كه از جمله آنها كوه فدلك مي باشدنيز از ديگر جاذبه هاي اين شهر مي باشند.كوه فدلك يكي از قلل زاگرس در منتهي اليه كوههاي بختياري بوده كه در شمال شهرستان شوشتر به ارتفاع 320 متر از سطح دريا واقع شده است. مسير دسترسي به آن شني بوده و متاسفانه فاقد هرگونه تاسيسات زير بنايي مانند كمپ ،،سرويسهاي بهداشتي،اورژانس و خدمات پزشكي و ... مي باشد.ولي با اين وجود مورد استقبال خيل عظيمي از مردم شهر وگردشگران  داخلي قرار مي گيرد .

 

 

 

 

 

 

از ديگر جاذبه هاي طبيعي مي توان ازروستاهاي زيباي اطراف شوشتر نام برد كه مهمترين آنها به قرار ذيل مي باشند:
   2- روستاي بقعه شعيب نبي
اين بقعه در روستاي حسام آباد واقع در دشت ميان آب شوشتر مي باشد در اين مكان دو  مزار وجود دارد  كه يكي از آنها، بنا به روايت منابع تاريخي مدفن شعيب پيامبر مي باشد . در حال حاضر بعنوان يكي از مراكز مهم  زيارتي مورد توجه اهالي شهرستان شوشتر و استان خوزستان  بوده و در فصول مختلف سال پذيراي جمع كثيري از زائران مي باشد . اين اثر در حاشيه رود گرگر واقع شده كه اين امر موجب افزايش جاذبه هاي اثر گرديده است .   
  3- روستاي راهدار
 اين روستا در 45 كيلومتري  شرق شهر شوشترو درمسير فرعي جاده شوشتر به مسجدسليمان قرار گرفته است.وجود چشم اندازهاي طبيعي دشت و كوهستان، عبور رودخانه آب شور، همچنين معماري سنگي و دست نخورده و نيز بافت روستايي از مشخصات بارز اين روستاي قديمي مي باشد.

 

 

 

 

    4- روستاي كوه زر
روستاي كوه زر يكي از روستاهاي بسيارزيبا در مسير شوشتر به عقيلي مي باشد كه در پيرامون خود جاذبه هاي تاريخي و چشم اندازهاي بسيار زيبائي دارد. جاذبه هايي نظير بند چرخاب گرد، سايت تاريخي چرخاب گرد  ، چشمه يوز ، اشكفت اناري وگوردخمه هاي داراچيتي و...كه هركدام به نوبه خود از اهميت فراواني برخوردارند .  اين روستاي كوچك  از 3 محله تشكيل شده است . از نكات مهم اين روستا  فرم معماري آن مي باشد   كه بسيار شبيه  خانه هاي  قديم شوشتر است . در بعضي از خانه ها ي اين روستا شوادان وجود دارد كه د ر كمتر روستايي اين معماري ارزشمند مشاهده مي شود كه اين خود گواهي بر پيشينه اين روستا مي باشد .

 

 

 

 

 

 

برخي از شخصيتهاي برجسته علمي وفرهنگي شوشتر
1-  سهل بن عبدالله تستري
     سهل بن عبدالله تستري شخصيت مشهور تاريخ شوشتر است.  تاريخ تولد اورا از سال 200 تا  230  ه.ق  و تاريخ فوت او را از سال 273 تا 283  ه.ق ثبت كرده اند. سهل بن عبدالله موسس مكتب سهليه (سهيليه) يا سالميه مي باشد كه در نيمه دوم قرن سوم هجري تقريبا تمامي صوفيه جنوب عراق و نقاط همجوار آن، يعني خوزستان را تحت پوشش قرار داد و هواداران بي شماري خاصه در بطائح و اصفهان و آبادان و بصره و ميسان  يافت.
   سهل بن عبدالله زماني كه در شوشتر زندگي مي كرده است ، خانه و معبد او در شمال شرقي شوشتر فعلي بين مقام حضرت صاحب الزمان (عج) ومقبره شيخ شمس الدين در نزديكي چشمه اي مشهور به چشمه سوزنگر قرار داشت. گفته مي شود سهل ابن عبد الله در هنگام عبادت به درون چشمه وارد مي شد بدون اينكه حتي يك مو از او تر شود خارج مي شد. 
2- قاضي نورالله شوشتري (شهيد ثالث)
    سيدنورالله حسيني مرعشي شوشتري، معروف به "قاضي نورالله شوشتري" و مشهور به "شهيد ثالث" فقيه اصولي، متكلم جدلي، محدث رجالي و شاعر و عالم بزرگ عهد صفويه. پدرش سيد شرف الدين شوشتري، از مجتهدان ممتاز شوشتر بود. قاضي نوراله، سال 956 ه ق، در شوشتر، در خانواده اهل علم بدنيا آمد. نسب او با 21 واسطه به سيد علي مرعشي و با 26 واسطه به امام چهارم شيعيان، حضرت امام سجاد (ع) مي رسد. علوم مقدماتي و علوم عقلي و نقلي را در نزد پدرش آموخت. ميرصفي الدين محمد و ميرجلال الدين محمد صدر نيز از معلمان او بودند. سال 979 هق، يعني در 23 سالگي، براي زيارت حضرت رضا عليه السلام و ادامه تحصيل، از شوشتر به مشهد رفت و در آنجا تحصيل و تهذيب نفس را شروع نمود. وي سپس به هندوستان هجرت نمود . از اساتيد معروف او در مشهد "عبدالواحد بن علي" استاد سلطان حيدر ميراز بود. شوشتري در علم حديث و علوم معقول و منقول، استاد و متبحر و در رياضيات، ادبيات عرب، معاني و بيان و عروض و قافيه، صاحب تاليفات است.
    آيت الله مرعشي نجفي رحمه الله عليه در مقدمه كتاب «احقاق الحق» تصنيفات اين بزرگ مرد عرصه سياست و نگارش را 140 كتاب ذكر مي كند از ميان كتب قاضي نورالله شوشتري چهار كتاب معروف او بنام احقاق الحق،مجالس المؤمنين ، «الصوارم المهرقه» در جواب «الصواعق المحرقه» و كتاب «مصائب النواصب» مي باشند.قاضي شهيد در اكبر آباد هندوستان (آگره) به سال 1019 مدفون شد .
3-  سيد نعمت الله جزايري
     خاندان جزايري يكي از خانواده هاي سر شناس و مورد احترام از سادات ، در شهر شوشتر بوده و هستند. آنها را سادات نوريه نيز مي گويند . بزرگترين و برجسته ترين شخصيت اين خاندان كه در واقع سر سلسلة آنها نيز مي باشد. سيد نعمت الله جزايري (متولد 1050 ه.ق متوفي 1112   ه.ق ) از بزرگان و رجال علمي  عصر خويش بوده است كه نسب ايشان با چند واسطه به امام موسي كاظم(ع) مي رسد. سيد نعمت الله جزايري از سن چهار سالگي به تحصيل علم مشغول شده و هنوز به سن بلوغ نرسيده بودند كه كتاب (نهج الصواب)را تاليف كرده ودر محضر علمايي چون علامةمجلسي كسب فيض نمودند. تلاشها و كوششهاي بي وقفة ايشان نقطة عطفي در تحولات مذهبي در خطة شوشتر ايجاد كرد،زيرا كه در آن زمان هنوز بسياري از مردم خوزستان از مسائل فقه جعفري اطلاع كافي نداشتند. سيد در ترويج اصول  و مذهب كوشش فراوان نمود، و بقاياي اهل سنت را كه در آن زمان هنوز در خوزستان وجود داشتند با ادله و براهيني به مذهب تشيّع ارشاد مي كردند. در مدت كوتاهي در شوشتر و حومه 70 مسجد و 30 مدرسة ديني گشايش يافت. شاگردان ايشان به دانشمندان برجسته اي تبديل شدند و خود ايشان علي رغم زندگي پرفراز و نشيب وپرمسئوليتي كه داشتند  55 عنوان كتاب برجسته در زمينه هاي علمي و ديني تاليف نمودند.
نماينده محترم ولي فقيه در استان خوزستان و امام جمعه اهواز حضرت آيت الله موسوي جزايري از نوادگان سيد نعمت الله جزايري مي باشد.
 4-  شيخ جعفر شوشتري
  شيخ جعفر شوشتري در سال 1230 ه.ق در شهر شوشتر متولد شد. شيخ، در اوان عمر براي تحصيل علم، همراه پدرش به نجف اشرف رفت. اين سفر، در زماني بود كه شيخ مرتضي انصاري در رأس حوزه علميه نجف اشرف بود. در سال 1255 ه.ق به شوشتر بازگشت، رساله عمليه منهج الرشاد را نوشت، و حسينيه اي در شوشتر بنا كرد.
آثاري از شيخ بر جاي مانده كه هر كدام، دليلي بر علو مقام علمي و عملي آن عالم رباني است. از آن جمله:
1. منهج الرشاد. 2. الخصايص الحسينيه: اين كتاب، در پي روياي صادقه شيخ بوده است. 3. دمع العين. 4. لوائح اللواحين. 5. فيوضات مسعوديه. 6. الدر النضيد في خصايص الحسين الشهيد. 7. اصول دين. 8. مجالس المواعظ. 9. فوايد الشماهد و نتايج المقاصد.
  فقهاي بسياري مانند ميرزا محمد همداني , مرحوم سيد عبدالصمد جزايري , آقا ميرزا ابراهيم , آخوند ملا احمد نراقي , مرحوم شيخ علي بن رضا كاشف الغطا از محضر شيخ كسب فيض نموده اند  .  وفات شيخ جعفر شوشتري در كرند، عصر 28 صفر سنه 1303 ه.ق اتفاق افتاده است
5- حاج شيخ محمد تقي شيخ شوشتري
علامه حاج محمد تقي شيخ،فرزند شيخ محمد كاظم،در سال 1320 ه.ق در نجف اشرف متولد وسپس در سن هفت سالگي به شوشتر آمده ومقدمات وسطح را نزد اساتيدي چون مرحوم سيد حسين نوري ، ،سيد محمد علي امام و سيد علي اصغر حكيم گذراندند. پس از آن نيز با استفاده از كلاس درس اساتيدي چون آيت الله محمد تقي شيخ الاسلام وآيت الله سيد محمد تقي شيخ الاسلام وآيت الله سيد مهدي آل طيب وپدر خود، به درجه اجتهاد رسيدند.
علامه تاليفات متعددي از خود بجاي گذاشته است كه برخي از آنها عبارتند از:
1) قاموس الرجال في تحقيق رواة الشيعه و محو ثيهم   2) النجعة في شرح اللمعة   3) بهج الصباغة في شرح نهج البلاغة   4)اربعون حديثاً
ايشان در سال 1373  وفات نمودند وپيكر مطهر شان در مجاورت بقعه سيد محمد گلابي به خاك سپرده شد ..